Przydomek: "Wyścig Ku Słońcu"
Termin w sezonie 2005: 6-13 marca
Organizator: A.S.O. Amaury Sport Organisation
Departement du cyclisme
2, rue Rouget de Lisle
92130 Issy-les-Moulineaux
FRANCE
Telefon: (+33) 1.41.33.14.00
Fax: (+33) 1.41.33.15.49
Strona internetowa: http://www.letour.fr/stf/parisnice/2005/us/
Geografia i specyfika: Francja - zgodnie z nazwą wyścigu trasa wiedzie z północy (spod francuskiej stolicy) na południe ku wybrzeżu Morza Śródziemnego nieopodal granicy z Włochami. Od sezonu 1989 P-N rozgrywany jest niezmiennie w formule ośmiodniowej (od niedzieli do niedzieli) i zazwyczaj rozpoczyna się prologiem lub krótką czasówką na przedmieściach Paryża. W tym roku powrócono do 4-kilometrowego testu na ulicach Issy-les-Moulineaux tj. dzielnicy Paryża, w której znajduje się siedziba redakcji dziennika sportowego "L'Equipe". Następnie po płaskim pierwszym etapie (tym razem do Chabris) już trzeciego dnia przez region Centralny lub Burgundię wyścig dociera do średniej wielkości wzniesień Masywu Centralnego. W Owernii P-N nie rzadko zagląda do drogiego fracuskiemu kolarstwu miasta Saint-Etienne, lecz w tym roku górzyste etapy w tym regionie kończyć się w Thiers (drugi) i Le Chambon-sur-Lignon (trzeci). Po przekroczeniu doliny Rodanu około półmetka zmagań (w 2005 roku na etapie czwartym do Montelimar) peleton P-N wjeżdża do Prowansji i forsuje podjazdy w Alpach Nadmorskich. W tym roku nie zabraknie usytuowanej ponad Toulonem słynnej góry Mont Faron - na mecie etapu piątego. Po czym kolejny (przedostatni, szósty odcinek) górzystym szlakiem doprowadzi uczestników do Cannes. Przez wiele lat (od sezonu 1969 do 1995) P-N kończył się krótką, górską czasówką pod przełęcz Col d'Eze górującą nad Niceą. W ostatniej dekadzie finałem był już jednak etap ze startu wspólnego wokół Nicei. Najpierw płaski, a od roku 2003 górzysty - lecz tak czy owak na nadmorskiej Promenadzie Anglików.
Historia (w tym kategoria w sezonie 2004): Na pomysł organizacji tego wyścigu wpadł Albert Lejeune dyrektor dziennika "Petit Journal". Inauguracyjny Paris-Nice wyruszył "ku słońcu" 14 marca 1933 roku na trasę o długości 1257 kilometrów (czyli o 30 km dłuższą od tegorocznej), zaś imprezę tą wygrał Belg Alfons Schepers. Kolejnych sześć edycji odbyło się jeszcze w okresie przedwojennym do roku 1939 włącznie i w tym czasie jako jedyny powtórzył swój wcześniejszy sukces Francuz Maurice Archambaud. Jeden wyścig odbył się tuż po II Wojnie Światowej tj. w roku 1946 gdy najlepszy okazał się naturalizowany później we Francji Włoch Fermo Camellini. Na trwałe do profesjonalnego kalendarza P-N powrócił zaś w sezonie 1951 gdy od pierwotnych właścicieli wykupił go dziennikarz Jean Leulliot. Do roku 1953 wyścig ten organizowany był pod szyldem Paris-Cote d'Azur (czyli Paryż-Lazurowe Wybrzeże). Raz jeszcze imprezie tej zmieniono nazwę w roku 1959 gdy z Nicei uczyniono jedynie półmetek całego wyścigu a zawody przechszczono na Paris-Nice-Roma! Tą mega-edycję podzielono aż na 12 etapów w ciągu 11 dni i co dla nas ciekawe wygrał ją mający "polskie korzenie" Jean Graczyk. Inne poloniki w tym wyścigu wiążą się z jego otwarciem na wschód w połowie lat 70. i startem złotej polskiej drużyny z Ryszardem Szurkowskim na czele w latach 1974-1975. Wcześniej bo do roku 1966 aż pięć zwycięstw w P-N odniósł znany przede wszystkim z pięciu triumfów w Tour de France Jacques Anquetil. Niemniej jego "rekord" pobił niesamowitą serią w latach 80. niezwykle wszechstronny Irlandczyk Sean Kelly. Sam Anquetil dyrektorował zaś tej imprezie do roku 1987 wspólnie z Josette Leulliot córką Jean'a. Od sezonu 1998 P-N należał do grupy siedmiu wyścigów etapowych tzw. najwyższej kategorii czyli 2.HC. Na przełomie wieków (2000-2001) wyścig prowadził inny ex-gwiazdor Laurent Fignon (zwycięzca TdF 1983-1984), lecz z powodu kłopotów finansowych musiał w 2002 roku odsprzedać go organizatorom m.in. "Wielkiej Pętli" czyli A.S.O. W tym roku wyścig z Paryża do Nicei odbędzie się po raz 63.
Lista sław: 7 zwycięstw - Sean Kelly (Irlandia) w latach: 1982-1988
5 zwycięstw - Jacques Anquetil (Francja): 1957, 1961, 1963, 1965-1966
3 zwycięstwa - Eddy Merckx (Belgia): 1969-1971; Joop Zoetemelk (Holandia): 1974-1975, 1979 oraz Laurent Jalabert (Francja): 1995-1997
2 zwycięstwa - Maurice Archambaud (Francja): 1936 i 1939; Raymond Impanis (Belgia): 1954 i 1960; Fred De Bruyne (Belgia): 1956 i 1958; Raymond Poulidor (Francja): 1972-1973; Miguel Indurain (Hiszpania): 1989-1990; Tony Rominger (Szwajcaria): 1991 i 1994 oraz Aleksander Winokurow (Kazachstan): 2002-2003
Polskie sukcesy: W klasyfikacji generalnej: Tomasz Brożyna - 10. w 2000 roku. Ponadto: Piotr Wadecki wygrał etap i klasyfikację górską w 2001 roku.
Podium w sezonie 2004: 1. Jorg Jaksche (Niemcy), 2. Davide Rebellin (Włochy), 3. Bobby Julich (USA)
Punktacja w Pro Tourze: w klasyfikacji generalnej (czołowa "10"): 50 - 40 - 35 - 30 - 25 - 20 - 15 - 10 - 5 - 1 pkt + za zwycięstwo etapowe: 1 pkt