Paris-Roubaix (Paryż-Roubaix)
Przydomek: "Piekło Północy"
Termin w sezonie 2005: 10 kwietnia
Organizator: A.S.O. Amaury Sport Organisation
Departement du cyclisme
2, rue Rouget de Lisle
92130 Issy-les-Moulineaux
FRANCE
Telefon: (+33) 1.41.33.14.00
Fax: (+33) 1.41.33.15.49
Strona internetowa:
http://www.letour.fr/stf/roubaix/2004/us/
Geografia i specyfika: Najbardziej prestiżowy i specyficzny spośród wielkich klasyków. Na niemal zupełnie płaskiej, na ogół około 260-kilometrowej trasie podstawową selekcję przeprowadzają liczne odcinki bruku zagubione pośród pól północnej Francji - przed rokiem było 26 takich sekcji o łącznej długości 51,1 kilometra. Wyścig od lat już startuje z Compiegne położonego dobrych sześćdziesiąt kilometrów od północnych obrzeży Paryża. Trasa wiedzie przez Noyon, Ham, Saint-Quentin, Fresnoy-le-Grand, Busigny by około setnego kilometra (za Troisvilles) wkroczyć na pierwszy z brukowych odcinków. Kolejne większe miejscowości na szlaku to z reguły: Solesmes, Denain, Wallers, Orchies i Templeuve. Niemniej w tym roku należy się spodziewać pewnych korekt trasy jako, że ze względu na konieczność renowacji stanu nawierzchni z wyścigowego "menu" wypadł najsłynniejszy odcinek bruku (po francusku: pave) czyli okryty złą sławą Foret d'Arenberg. Z tej też przyczyny przy ewentualnym braku wczesnej selekcji tym większe znaczenie mogą mieć najtrudniejsze spośród końcowych odcinków czyli: Mons-en-Pavele, Cysoing oraz Carrefour de l'Arbre. Znakiem rozpoznawczym P-Roubaix jest też jedyny wśród współczesnych klasyków finisz (półtorej rundy) na welodromie oraz "zawsze zła pogoda", bowiem gdy pada deszcz błota (na zawodnikach i rowerach) oraz upadków jest co niemiara, zaś gdy świeci słońce i jest sucho to kurz i piach unoszący się z bruku utrudnia widoczność.
Historia (w tym kategoria w sezonie 2004): Jakkolwiek nie najstarszy wiekiem P-Roubaix jest najbogatszym pod względem stażu kolarskim klasykiem. Jako jedyny z największych wyścigów jednodniowych przekroczył już (przed trzema laty) magiczną granicę 100 edycji. Po raz pierwszy odbył się jeszcze w XIX wieku, dokładnie w 1896 roku gdy na pomysł takiego wyścigu wpadli dwaj współwłaściciele młyna z okolic Roubaix: Theo Vienne i Maurice Perez. Do swej idei przekonali oni dyrektora czasopisma sportowego Le Vélo Paul'a Rousseau. Do roku 1909 zawodnicy mogli korzystać (niczym na trasie nie rozgrywanego już maratonu Bordeaux-Paris) z pomocy zakontraktowanych pomocników na rowerach (w tym tandemach), motycyklach czy też w samochodach! Pierwszą edycję wygrał Niemiec Josef Fischer i jak dotąd tego osiągnięcia nie powtórzył żaden z jego rodaków. Początkowo w wyścigu tym rządzili Francuzi wygrywając 16 z 19 edycji rozegranych do wybuchu I Wojny Światowej. Po Wielkiej Wojnie do głosu doszli Belgowie, którzy do dziś wygrali już 50 edycji przy "ledwie" 30 sukcesach gospodarzy. Na piekielnych brukach najskuteczniej jeździł mający w dorobku także tytuły mistrza świata w przełajach młodszy z flamandzkich braci De Vlaemincków. Pomiędzy rokiem 1995 a 2002 wyścig zdominowali podpopieczni belgijskiego menadżera Patricka Lefevre wygrywając aż siedem edycji, w tym czterokrotni (w sezonach: 1996, 1998-99 i 2001) zajmując całe podium! W latach 1989-2004 "Piekło Północy" było trzecim w kolejności wyścigiem o Puchar Świata, zaś w tym sezonie odbędzie już po raz 103.
Lista sław: 4 zwycięstwa - Roger De Vlaeminck (Belgia) w latach: 1972, 1974-1975 i 1977
3 zwycięstwa - Octave Lapize (Francja): 1909-1911; Gaston Rebry (Belgia): 1931 i 1934-1935; Rik Van Looy (Belgia): 1961-1962 i 1965; Eddy Merckx (Belgia): 1968, 1970 i 1973; Francesco Moser (Włochy): 1978-1980 oraz Johan Museeuw (Belgia): 1996, 1998 i 2002
2 zwycięstwa - Maurice Garin (Francja): 1897-1898; Luc Lesna (Francja): 1901-1902; Hippolyte Aucouturier (Francja): 1903-1904; Charles Crupelandt (Francja): 1912 i 1914; Henri Pelissier (Francja): 1919 i 1921; Georges Claes (Belgia): 1946-1947; Rik Van Steenbergen (Belgia): 1948 i 1952; Sean Kelly (Irlandia): 1984 i 1986; Marc Madiot (Francja): 1985 i 1991; Gilbert Duclos-Lassalle (Francja): 1992-1993 oraz Franco Ballerini (Włochy): 1995 i 1998
Polskie rekordy: Joachim Halupczok 14. w 1990, zaś Zbigniew Spruch - 14. w 1999 roku.
Podium w sezonie 2004: 1. Magnus Backstedt (Szwecja), 2. Tristan Hoffman (Holandia), 3. Roger Hammond (Wielka Brytania)
Punktacja w Pro Tourze: (czołowa "10"): 50 - 40 - 35 - 30 - 25 - 20 - 15 - 10 - 5 - 1 pkt
POWRÓT
|