Za etapówki powinien odpowiadać dość nieobliczalny Dario Frigo zwycięzca Paris-Nice (2001) oraz Tour de Romandie (2001 i 2002). W wielkim Giro Frigo był już dziesiąty w 2002 i siódmy w 2003 roku (wygrywając ponadto po etapie w latach 2001 i 2003). Może się też pochwalić wygranym etapem TdF i pucharowym klasykiem Meisterschaft von Zurich (Zuri Metzgete) w sezonie 2002. Luksemburczyk Kim Kirchen wygrał już Ronde van Nederland (2002) i był czwarty w Tour de Suisse (2003), ale też potrafił wygrać klasyk Paris-Bruxelles przed dwoma laty. Prawdziwi klasycy to jednak Katalończyk ... rodem z Argentyny Juan Antonio Flecha zwycięzca etapu TdF 2003 oraz MvZ i Giro del Lazio w ubiegłym sezonie oraz bardzo doświadczony Fabio Baldato zwycięzca w sumie czterech etapów GdI i po dwóch w TdF i VaE (lecz prawie wszystkich w połowie lat dziewięćdziesiątych), ale zarazem triumfator Rund um den Henninger Turm (1998) i drugi w takich klasykach jak: Paris-Roubaix (1994), Ronde van Vlaanderen (1995 i 1996) i Milano-San Remo (2000). Grupę czasowców w tej formacji reprezentują młody Szwajcar Fabien Cancellara (podwójny złoty medalista MŚ juniorów z lat 1998 i 1999, srebrny w kategorii U-23 w sezonie 2000), który wśród seniorów popisuje się na razie głównie w prologach bowiem wygrał je na TdR i Tour de Suisse (2003) oraz na TdF 2004. Na ostatnich MŚ w Bardolino Helwet był ósmy w tej specjalności, a lepiej od niego wypadli Szwed Gustav Erik Larsson (czwarty) i Marzio Bruseghin (szósty). Jakby mało było tej wyliczanki cennymi nabytkami są jeszcze: Vincenzo Nibali (na ostatnich MŚ do lat 23: trzeci w jeździe na czas i piąty w wyścigu) oraz Białorusin Konstantin Siwcow (mistrz świata "espoir" z tego samego czampionatu).