Przydomek: "Staruszka"
Termin w sezonie 2005: 24 kwietnia
Organizator: A.S.O. Amaury Sport Organisation
Departement du cyclisme
2, rue Rouget de Lisle
92130 Issy-les-Moulineaux
FRANCE
Telefon: (+33) 1.41.33.14.00
Fax: (+33) 1.41.33.15.49
Strona internetowa: http://www.letour.fr/stf/liege/2005/us/index.html
Geografia i specyfika: Belgia południowo-wschodnia, przy czym L-B-L przemierza tereny położone nieco bardziej na południe i wschód od szlaku Walońskiej Strzały. Obie "połówki" tego klasyku (pierwsza z Liege oraz druga do Liege) bynajmniej nie są sobie równe pod względem dystansu czy skali trudności. Na zaledwie 95-kilometrowej trasie do Bastogne trzeba jedynie przejechać przez najwyższy punkt wyścigu czyli Baraque de Fraiture (632 m. n.p.m., na 65 km) oraz pokonać jedną prawdziwą górkę Côte Saint-Roch (na 82 km). Dopiero w drodze powrotnej, za 150 kilometrem kończą się żarty i zaczynają się "schody" czyli seria "trzymających" ardeńskich wzniesień. Przed rokiem były to: Côte de Wanne (na 154 km); Côte de Stockeu (170,5 km); Côte de Wanneranval (175 km); Côte du Rosier (194 km); Côte de la Vecquée (206,5 km); Côte de la Redoute (223,5 km); Côte de Sprimont (229,5 km); Côte du Sart-Tilman (244,5 km) oraz Côte de Saint-Nicolas (253 km). Kilka z nich jest bardzo stromych np. Stockeu ma średnie nachylenie 10,3 % (maksymalne 22 %!), Wanneranval 10,9 % (max. 16 %), La Redoute 7,4 % (max. 19 %), zaś znajdujący się na ostatnich kilometrach "św. Mikołaj" sięga max. 12 %. Również do samej mety na przemieściach Liege wiedzie kilometrowy podjazd Côte d'Ans (max. 15 %), który kończy się ledwie na 300 metrów przed finałem na Rue Jean-Jaures. Walkę o zwycięstwo na mecie L-B-L w Ans toczyły w ostatnich latach co najwyżej 5-osobowe grupki asów, a nie rzadko (w latach 1997-99 i 2003) docierał do niej samotny triumfator. Górzysta trasa sprawia, że L-B-L ma też najniższy wśród wielkich klasyków rekord prędkości tj. 41,079 km/h z 1999 roku.
Historia (w tym kategoria w sezonie 2004): Przydomek mówi wszystko - nie ma starszego wyścigu wśród najbardziej prestiżowych imprez kolarskiego sezonu zaliczonych obecnie do Pro Touru. Pierwsza edycja tych zawodów odbyła się (choć w formule dla amatorów) w 1892 roku, zaś w gronie zawodowców już dwa lata później - trzy pierwsze wygrał ten sam miejscowy kolarz Leon Houa. Można jednak powiedzieć, że dzisiejsza "Staruszka" rodziła się w bólach bo po roku 1894 następny wyścig zorganizowano dopiero w latach 1908-1909 oraz 1911-1913 najpierw dla amatorów, a po rocznej przerwie dla zawodników "niezależnych" (tzw. independents), przy czym w sezonie 1912 pozwolono na start również zawodowcom. Po przerwie wojennej (1914-1918) przez sześć lat ścigali się w L-B-L "profi", lecz na kolejnych pięć sezonów znów oddano go we władanie "niezależnych". Z powodu wyżej opisanych wydarzeń do końca lat 20. przeprowadzono jedynie dziewiętnaście edycji ardeńskiego klasyku, w tym zaledwie osiem z myślą o profesjonalistach. Dopiero w sezonie 1930 zawodowcy na dobre odzyskali L-B-L a wygrał wówczas po raz pierwszy wśród "profich" obcokrajowiec tj. Niemiec Hermann Buse. Odtąd już za wyjątkiem kolejnych wojennych przerw (w latach 1940-1942 i 1944) L-B-L organizowany jest rokrocznie, przy czym w sezonie 1972 finiszowano w Verviers, zaś od roku 1992 meta znajduje się w Ans będącej północną dzielnicą Liege.
Lista sław: 5 zwycięstw - Eddy Merckx (Belgia) w latach: 1969, 1971-1973 i 1975
4 zwycięstwa - Moreno Argentin (Włochy): 1985-1987 i 1991
3 zwycięstwa - Fred De Bruyne (Belgia): 1956 i 1958-1959
2 zwycięstwa - Louis Mottiat (Belgia): 1921-1922; Rene Vermandel (Belgia): 1923-1924; Alfons Schepers (Belgia): 1931 i 1935; Richard Depoorter (Belgia): 1943 i 1947; Prosper Depredomme (Belgia): 1946 i 1950; Ferdi Kubler (Szwajcaria): 1951-1952; Joseph Bruyere (Belgia): 1976 i 1978; Bernard Hinault (Francja): 1977 i 1980; Sean Kelly (Irlandia): 1984 i 1989; Michele Bartoli (Włochy): 1997-1998 oraz Paolo Bettini (Włochy): 2000 i 2002
Polski rekord: Zbigniew Spruch - 12. w 1999 roku.
Podium w sezonie 2004: 1. Davide Rebellin (Włochy), 2. Michael Boogerd (Holandia), 3. Aleksander Winokurow (Kazachstan)
Punktacja w Pro Tourze: (czołowa "10"): 50 - 40 - 35 - 30 - 25 - 20 - 15 - 10 - 5 - 1 pkt