KOMENTARZ: Ekipa ta powstała z połączenia grup Lampre i Saeco, lecz pomimo nazwy sponsora i osoby menadżera Giuseppe Saronniego więcej jest w niej zawodników dawnego Saeco niż Lampre. Drużyna Saeco przeżyła w ubiegłym roku "pałacową rewolucję" dwukrotnego zwycięzcę Giro d'Italia (z lat 2001 i 2003) Gilberto Simoniego na pozycji lidera zastąpił ledwie 23-letni Damiano Cunego były mistrz świata juniorów z roku 1999. Simoni ma w swym dorobku poza wiktorami również trzy trzecie miejsca w GdI (1999, 2000 i 2004), trzecią i drugą lokatę w Tour de Suisse (1999 i 2001) oraz wygrane etapy w każdym z Wielkich Tourów (pięć w Giro, jeden w Tourze i dwa w Vuelcie). "Gibo" potrafił też wygrywać prestiżowe jednodniówki: Giro dell'Emilia 2000, Giro dell'Appennino 2003 oraz Giro del Veneto 2004 i mimo 34 lat na karku przed sezonem odgraża się, że wciąż jest zdolny do rzeczy wielkich. Cunego nie tylko wygrał w ubiegłym roku GdI (+ cztery etapy w tym wyścigu), ale także pucharowy klasyk Giro di Lombardia, etapówkę Giro del Trentino i jednodniówki: GP Industria & Artigianato oraz Giro dell'Appennino. Te i inne sukcesy wywindowały go z trzeciej "setki" rankingu UCI na pozycję zwycięzcy tej klasyfikacji! Jego zaufanym superpomocnikiem w górach jest Eddy Mazzoleni mający na koncie: trzecie miejsce w Giro di Lombardia 1999, zwycięstwa etapowe w Tour de Romandie i Tour de Suisse 2000, dziesiątą lokatę w GdI 2003, a przed rokiem był drugi w semi-klasyku Milano-Torino. Wśród pozostałych pomocników młodego mistrza i wielkiego fana "The Doors" wyróżniają się: Litwin Marius Sabaliauskas, Andrea Tonti i nasz Sylwester Szmyd, który w ostatnich trzech sezonach ukończył pięć Wielkich Tourów (trzy razy GdI i dwa razy VaE), lecz najwyżej w trzeciej "10".

Najbardziej znanym członkiem starej ekipy Lampre jest Gianluca Bortolami zwycięzca etapu TdF i Pucharu Świata w sezonie 1994 gdy to zwycięzył również w Leeds International Classic, Meisterschaft von Zurich i był drugi w Paris-Tours. W póżniejszych latach Bortolami przypominał się jeszcze drugim miejscem w Paris-Roubaix 1996 i zaskakującym zwycięstwem w Ronde van Vlaanderen 2001, a w minionym sezonie wygrał Giro di Romagna. Specjalistą od klasyków (przede wszystkim tych pagórkowatych i brukowanych) jest potężnie zbudowany Dario Pieri, który był już drugi w RvV 2000 i P-R 2003 oraz wygrał GP E-3 Harelbeke 2002. Pewne sukcesy na tym polu mają także Salvatore Commesso (mistrz Włoch z lat 1999 i 2002 oraz zwycięzca etapów TdF w latach 1999 i 2000) oraz Słoweniec Gorazd Stangelj (triumfator Trofeo Melinda 2000 i Giro di Toscana 2001). Górzyste klasyki preferuje mistrz świata do lat 23 z roku 1996 Giuliano Figueras, który jak dotąd wygrał Giro del Veneto 2001 i Giro dell'Appennino 2002 a także był trzeci w Clasica San Sebastian 1999 oraz drugi w Giro di Lombardia 2000. Ponadto w ubiegłym roku wygrał on marcową etapówkę Settimana Ciclista Internationale (Coopi e Bartali), zaś w sezonie 2001 był dziesiąty w GdI. Przed kilkoma laty wspaniale zapowiadał się świetnie jeżdżący na czas Rosjanin Jewgienij Pietrow, który był mistrzem Europy i Świata w tej specjalności oraz mistrzem świata ze startu wspólnego w kategorii U-23 w sezonie 2000. W gronie zawodowców wygrał na razie Tour de l'Avenir 2002 i był piąty w TdS 2004. Z kolei Ukrainiec Oleksandr Kwaczuk to podobnie jak Cunego mistrz świata juniorów ze startu wspólnego, tyle że młodszej generacji bo z roku 2001.