KOMENTARZ: Pomimo swego dużego potencjału ekipa ta została "wyrzucona" przez UCI poza cykl Pro Touru po dopingowych wpadkach w ubiegłym sezonie swych trzech prominentnych zawodników: Szwajcara Oskara Camenzinda, Amerykanina Tylera Hamiltona i Hiszpana Santi Pereza. Międzynarodowa federacja była stanowcza pomimo dokonanych roszad w szefostwie grupy jak i rozwiązania kontraktów z Hamiltonem oraz Perezem (Camenzind sam wcześniej zakończył karierę), lecz jej werdykt został uchylony przez 1 lutego 2005 roku Sportowy Sąd Arbitrażowy (Court of Arbitration for Sport, w skrócie CAS) i ostatecznie Phonakowi przyznano licencję Pro Tour, lecz na razie tylko na dwa lata. Po odejściu "krwistych banitów" Hamiltona i Pereza nadziejami na dobre występy w wyścigach etapowych pozostają: Kolumbijczyk Santiago Botero, Amerykanin Floyd Landis, Hiszpan Oscar Pereiro i Słoweniec Tadej Valjavec. Botero to przede wszystkim świetny czasowiec - mistrz świata z Zolder w roku 2002 i brązowy medalista rok wcześniej w Lizbonie oraz zwycięzca dwóch czasówek podczas Vuelta a Espana 2001 i jednej na Tour de France 2002. Swego czasu bardzo i aktywnie jeździł też po górach i dlatego był siódmy w TdF 2000 (wygrywając też klasyfikację górską), ósmy w TdF 2001, czwarty w TdF 2002 (wygrał dwa etapy, obok czasówki jeden górski), Classique des Alpes 2002 i kolejny etap VaE 2002. Podczas dwóch sezonów w Telekomie (vel T-Mobile) nie potrafił się odnaleźć i przypomniał się tylko nieśmiało ósmym miejscem na olimpijskiej czasówce w Atenach. Landis był drugi (za Lancem Armstrongiem) w CdDL 2002, zaś podczas ubiegłorocznej "Wielkiej Pętli" był najwartościowszym pomocnikiem "Bossa", zaś we wrześniu pięciodniowym liderem VaE. Pereiro ma na swym koncie jedenaste miejsce w Giro d'Italia 2002, trzecie + wygrany etap w Tour de Suisse 2003 i siedemnaste miejsce w VaE 2003 oraz w minionym roku zwycięstwo w Alpejskim Klasyku i dziesiątą lokatę w TdF 2004. Natomiast Valjavec był trzeci w GP Midi Libre 2001, osiemnasty w VaE 2002, trzeci w Giro del Trentino i piąty w TdS 2003, zaś przed rokiem czwarty w Tour de Romandie i dziewiąty w GdI.

Cenionymi pomocnikami podczas najtrudniejszych wyścigów są dobrzy czasowcy: Hiszpanie Santos Gonzalez i Jose-Enrique Gutierrez oraz Kolumbijczyk Victor Hugo Pena a także nieźli szwajcarscy górale Alexandre Moos i Steve Zampieri. Gonzalez był nawet czwarty w VaE 2000 i jedenasty w VaE 2003, a podczas pierwszego z tych wyścigów wygrał też finałową czasówkę w Madrycie. Gutierrez wygrał etap Vuelty przed rokiem, a wcześniej etap Criterium du Dauphine Libere (był szósty w "generalce") i tuż przed CdDL był zajął trzecie miejsce w Classique des Alpes. Pena był piętnasty w GdI 2000 gdy wygrał płaską czasówkę, potem zwyciężył w Vuelta a Murcia 2002 i był liderem TdF 2003 przez trzy dni. Moos był mistrzem Szwajcarii i zwycięzcą etapu TdS w sezonie 2002, piąty w TdR i szósty w TdS 2003 oraz szósty w TdR 2004 (w którym wygrał jeden z etapów). Natomiast Zampieri to zwycięzca klasyfikacji górskiej TdR i TdS w sezonie 2002, zaś przed rokiem zajął dziesiąte miejsce w TdR, dwunaste w TdS i dziewiętnaste w GdI. Z kolei Niki Aebersold, Martin Elmiger, Robert Hunter z RPA oraz przede wszystkim Hiszpan Miguel Angel Martin Perdiguero to grupa zawodników, którzy powinni zadbać o wyniki w wyścigach klasycznych. Aebersold wygrał semi-klasyk Milano-Torino 1998, był piąty na MŚ 1998 i szósty na MŚ 2000, ale przed rokiem wygrał też etap i klasyfikację górską TdS. Elmiger był mistrzem Szwajcarii w 2001 roku i wygrał GP Kanton Aargau 2003. Hunter ma w dorobku dwa wygrane etapy VaE (1999 i 2001) oraz TdS (2004), ale i miejsca w czołówkach pagórkowatych etapówek: drugie w Ronde van Nederland oraz trzecie w Quatre Jours de Dunkerque (oba w sezonie 2001). Sezon 2004 był bardzo udany dla Martina Perdiguero. Najpierw zajął on drugie miejsce w Semana Catalana, wygrał dwa etapy Euskal Bizikleta, "generalkę" i aż trzy etapy (nawet górską czasówkę) w Volta a Catalunya, a wszystko okrasił jeszcze triumfem w pucharowej Clasica San Sebastian. Najszybszy w tej ekipie teoretycznie jest Aurelien Clerc, lecz na razie ów wychowanek szkółki Mapei wygrywał finisze jedynie na Tour de Picardie (2002 i 2003) oraz Vuelta a Burgos 2004.