Tour de Pologne (Dookoła Polski)


Przydomek: ----------
Termin w sezonie 2005: 12-18 września
Organizator: Lang Team Spółka z o.o.
ul. Pachnąca 81
02-792 Warszawa
POLSKA
Telefon: (+48) 22.649.24.91
Fax: (+48) 22.649.24.98
E-mail: sekretariat@langteam.com.pl
Strona internetowa: http://www.bikeworld.pl/langteam/tour/
Geografia i specyfika: Wyścig o najbardziej konserwatywnej trasie pośród wszystkich etapówek z cyklu Pro Tour. Z racji ograniczeń czasowych wynikających z kalendarza UCI trwając zaledwie tydzień TdP siłą rzeczy przybiera kształt wyścigu wzdłuż Polski. W roku 1997 po raz pierwszy przetestowano właściwy dla dramaturgii widowiska układ północ-południe czyli znad morza w góry. W latach 1997-1998 start miał miejsce w okolicach Słupska, zaś metę usytuowano w Małopolsce. Po górzystych odcinkach do Cieszyna, Zakopanego i Wieliczki wyścig kończono "etapami prawdy" wokół Krakowa bądź Wieliczki. W latach 1999-2000 startowano z okolic Elbląga, zaś od 2001 roku wyścig wyrusza z Długiego Targu w Gdańsku. W tym czasie mety pierwszych etapów wyznaczano kolejno w Elblągu (1999-2000), Sopocie (2001-02) i Gdyni (2003-04). Natomiast metę TdP przeniesiono w Karkonosze z weekendem wokół Orlinka ponad Karpaczem. Piątkowy wstęp do gór w latach 1999-2000 wiódł przez góry Sowie do Wałbrzycha, zaś od roku 2001 przez Kapelę w górach Kaczawskich do Szklarskiej Poręby. Niezmiennie od sezonu 1999 wyścig kończy górska czasówka z metą na Orlinku: w latach 1999-2000 o długości 23 kilometrów ze startem w Piechowicach, zaś od roku 2001 tylko 19-kilometrowa z początkiem w Jeleniej Górze. Podsumowując powyższe detale na początek uczestnicy TdP mają w programie cztery dni jazdy po terenie płaskim gdzie najwięcej "napsocić" może boczny wiatr, a potem trzy dni ścigania w średniej wielkości górach z trudną czasówką "na deser" i przy kapryśnej pogodzie przełomu lata i jesieni.
Historia (w tym kategoria w sezonie 2004): Pierwsza edycja tego wyścigu odbyła się we wrześniu 1928 roku pod oficjalnym szyldem I Biegu Dookoła Polski na trasie 1491 km z Warszawy przez Lublin, Lwów, Rzeszów, Kraków, Wieluń, Poznań, Łódź z powrotem do polskiej stolicy. Zwyciężył z przewagą ponad 70 minut nad drugim zawodnikiem reprezentant Bydgoskiego Klubu Kolarskiego 24-letni Feliks Więcek, który po drodze wygrał też sześć z ośmiu etapów tej imprezy. Do wybuchu II Wojny Światowej odbyły się jednak jeszcze tylko cztery edycje naszego narodowego touru, z których dwie w latach 1937 i 1939 wygrał "Tygrys szos" Bolesław Napierała. Po wojnie wyścig wrócił do życia w sezonie 1947 gdy rozegrano jego najkrótszą wersję na trasie 606 kilometrów podzielonych na cztery etapy. Wkrótce też TdP (zwany jeszcze wówczas Wyścigiem Dookoła Polski) zszedł w głęboki cień największej z amatorskich imprez tzn. Wyścigu Pokoju. Z owych lat należy odnotować: pierwszy triumf kolarza zagranicznego Włocha Francesco Locatelliego (w sezonie 1949), najdłuższą edycję wyścigu (2311 km i 13 etapów z roku 1953) oraz hat-trick zwycięstw Mariana Więckowskiego. Przez szereg kolejnych lat TdP nie miał konkretnego terminu i był rozgrywany równie często w lipcu co we wrześniu i rzecz jasna również w "kompromisowej" dacie sierpniowej. Pomiędzy rokiem 1952 a 1992 wyczyn Locatelliego powtórzyło tylko trzech gości tzn. Belgowie Roger Diercken (1960) i Andre Delcroix (1974) oraz Hiszpan Jose Luis Viejo (1972). Proporcje wiktorii kolarzy polskich i zagranicznych uległy zmianie dopiero po objęciu rządów nad wyścigiem przez wicemistrza olimpijskiego z Moskwy Czesława Langa. Spokojny, acz stały wzrost prestiżu TdP (po drodze były: klasa open w latach 1993-95, kategoria piąta 1996-97, czwarta 1998-99, trzecia 2000-01 i druga od 2002 roku) zaowocował w tym sezonie awansem do grona imprez Pro Touru. Tym samym może on obecnie uchodzić za jeden z dziesięciu najważniejszych wyścigów etapowych (poza Wielkimi Tourami) w światowym kalendarzu.
Lista sław: 3 zwycięstwa - Marian Więckowski (Polska) w latach 1954-1956; Andrzej Mierzejewski (Polska): 1982, 1984 i 1988 oraz Dariusz Baranowski (Polska): 1991-1993
2 zwycięstwa - Bolesław Napierała (Polska): 1937 i 1939; Wacław Wójcik (Polska): 1948 i 1952; Henryk Kowalski (Polska): 1957 i 1961; Jan Kudra (Polska): 1962 i 1968; Jan Brzeźny (Polska): 1978 i 1981 oraz Ondrej Sosenka (Czechy): 2001 i 2004
Polskie zwycięstwa (w "erze open"): Dariusz Baranowski w 1993; Zbigniew Spruch w 1995; Tomasz Brożyna w 1999; Piotr Przydział w 2000 oraz Cezary Zamana w 2003 roku.
Podium w sezonie 2004: 1. Ondrej Sosenka (Czechy), 2. Hugo Sabido (Portugalia), 3. Franco Pellizotti (Włochy)
Punktacja w Pro Tourze: w klasyfikacji generalnej (czołowa "10"): 50 - 40 - 35 - 30 - 25 - 20 - 15 - 10 - 5 - 1 pkt + za zwycięstwo etapowe: 1 pkt

POWRÓT