PRZEDMOWA

Pomysł na to opracowanie wpadł mi do głowy jeszcze w połowie lat dziewięćdziesiątych, lecz pierwsze nieśmiałe rozważania zakładały oparcie się na wynikach Mistrzostw Świata, trzech Wielkich Tourów i co najwyżej jeszcze sześciu największych klasyków. Jednak dzięki danym z belgijskich roczników "Velo" udostępnionych mi przez kolegów z redakcji "Przeglądu Sportowego": Tomasza Jarońskiego i Marcina Kardę, z francuskiej strony internetowej www.memoire-du-cyclisme.net prowadzonej przez Dominique'a Magnier oraz wymianie informacji na liście tematycznej założonej przez Stefaan'a Degryse (dawniej prowadzącego stronę www.cyclingteams.com) możliwe stało się ambitniejsze podejście do tego ciekawego tematu. Selekcję imprez i ustalanie zasad punktacji w kształcie zbliżonym do aktualnego ukończyłem do września 1999 roku. Po czym nie pozostało już nic innego jak wytrwale zbierać niezbędne dane wynikowe z wybranych wyścigów, pogrupować je w sezonowe pliki (począwszy od ostatniej dekady XIX wieku) i w końcu przystąpić do obliczania osiągnięć kilkuset najwybitniejszych zawodowców w świetle przyjętych reguł punktacji.

Praca ta zajęła mi w sumie szesnaście miesięcy (od września 1999 roku do grudnia 2000 roku) i w jej wyniku ranking został po raz pierwszy opublikowany na anglojęzycznej stronie internetowej http://www.cycling4all.com/ prowadzonej przez mojego holenderskiego przyjaciela Wim'a van Rossum'a. Czołówka pierwotnej wersji rankingu (który w pierwszej wersji obejmował tylko czołową setkę kolarzy wraz ze statystyką i skromnym zarysem punktacji) posłużyła następnie za bazę dla artykułu "Kanibal i Borsuk" na temat tuzina największych gwiazd w historii profesjonalnej szosy, który ukazał się na łamach "Przeglądu Sportowego" 27 grudnia 2000 roku. Oczywiście na potrzeby polskiego rynku należało nieco naciągnąć ostateczne wyniki i za wszelką cenę wstawić do elitarnej "12" Miguela Induraina - najlepszego kolarza ostatniej dekady XX wieku - kosztem Francuza Raymonda Poulidora. Pomimo tego, relatywnie niskie miejsce baskijskiego mistrza wieloetapówek wywołało u nas niemałe zdziwienie, czego wyraz dał choćby Ryszard Szurkowski w wywiadzie dla "Kroniki Sportowej" w 1 programie Polskiego Radia. Oczywiście każdy miłośnik kolarstwa, począwszy od wielkiego mistrza i ekspertów po zwykłego fana ma prawo do własnej opinii, aczkolwiek zapewne w sposób zbyt uproszczony zdajemy się niekiedy postrzegać historię ukochanych dyscyplin sportu poprzez wyniki najbardziej prestiżowej imprezy, w naszym przypadku Tour de France. Ja jednak wierzę, że piękno i tradycje kolarstwa szosowego nie kończą się na tym jednym, wspaniałym wyścigu.

Co ciekawe w e-mailach od zagranicznych znawców tematu wśród zastrzeżeń przeważały raczej wyrazy poparcia dla wyższej lokaty Fausto Coppiego czy Rika Van Steenbergena. Trzeba z resztą przyznać, iż włoski "Campionissimo" wiele stracił na skutek II Wojny Światowej. Kilkaset punktów jakie z pewnością mógł zdobyć w latach największego uwikłania swej ojczyzny w działania wojenne (1941-1945) prawdopodobnie dałoby mu miejsce w czołowej "3" mojej klasyfikacji. Aczkolwiek tą samą uwagę z bodaj jeszcze większą dozą pewności należy uczynić przy osobie Gino Bartaliego - o pięć lat starszego rodaka i największego rywala wspaniałego Fausto. Tuż przed Wielkanocą 2001 roku mój ranking został zaszczycony publikacją na wspomnianej już francuskiej witrynie internetowej http://www.memoire-du-cyclisme.net/ - która bezsprzecznie stanowi najwłaściwsze miejsce poszukiwań wszelkich wyników z historii profesjonalnego kolarstwa szosowego dla wszystkich zainteresowanych tym tematem.

Po zakończeniu sezonu 2001 korzystając z krytycznych uwag ekspertów zagranicznych postanowiłem dodać do wyselekcjonowanych wcześniej imprez dwa bardzo prestiżowe w "zamieszchłych czasach" wyścigi klasyczne tzn. Paryż - Brest - Paryż (1200-kilometrowy maraton rozgrywany bez podziału na etapy!, raz na 10 lat od roku 1891 do 1951) oraz Grand Prix Wolber (we wczesnych latach 20-tych uważany za namiastkę szosowych Mistrzostw Świata dla zawodowców, które to oficjalnie rozegrane zostały po raz pierwszy dopiero w roku 1927). W tym czasie uwzględniłem jeszcze nieoficjalne edycje wyścigu Dookoła Kraju Basków, które ze względów politycznych (dyktatura generała Franco) rozgrywane były w latach 1939-68 pod trzema różnymi nazwami. Ponadto zróżnicowałem też wartość niektórych imprez, jako że nie wszystkie przecież od swych początków należały do ścisłej elity w międzynarodowym kalendarzu. Tytułem przykładu: prestiż Meisterschaft von Zurich rósł latami, podczas gdy odwrotną drogę przebył słynny niegdyś klasyk Bordeaux - Paryż (niespełna 600 km, na dużej części trasy za motorowerami), którego organizacji zaprzestano ostatecznie po 1988 roku. Niemniej niewątpliwie największy wkład do corocznych zmian w wynikach rankingu miały wydarzenia lat 2001-2004 czyli wyniki 26-28 imprez rozegranych w każdym z tych sezonów począwszy od marcowego Paryż - Nicea po październikowe Giro di Lombardia.

W minionym sezonie najistotniejsze zmiany stały się udziałem Amerykanina Lance'a Armstronga, który awansował na 19 pozycję oraz Niemców: Jana Ullricha oraz Erika Zabela, którzy przesunęli się odpowiednio na miejsca 29 i 36. Znacząco awansowali też Hiszpan Roberto Heras na 71., Włosi: Davide Rebellin na 74. i Paolo Bettini na 86., zaś "książe Werony" Hiszpan Oscar Freire Gomez wskoczył z 284 na 151 lokatę i w takiej formie już za rok może dołączyć do elitarnego grona 100 najwybitniejszych postaci. W trakcie lub po sezonie 2004 byliśmy też świadkami pożegnań z szosą kilku prominentnych postaci światowego peletonu. Szwajcar Alex Zulle (dwukrotny zwycięzca Vuelta a Espana z lat 1996-1997 i mistrz świata w jeździe indywidualnej na czas z roku 1996) ukończył ściganie na 23 pozycji. Belg Johan Museeuw (mistrz świata ze startu wspólnego z roku 1996 oraz dwukrotny triumfator Pucharu Świata z lat 1995-1996) na 35. Włoch Michele Bartoli (również dwukrotny zwycięzca Pucharu Świata, w latach 1997-1998) na 56. Natomiast Francuz Richard Virenque (7-krotny triumfator klasyfikacji górskiej Tour de France) jest obecnie 85. Ostatnim "młodym emerytem" wartym wspomnienia jest zaś Szwajcar Laurent Dufaux (drugi i trzeci kolarz Vuelta a Espana w latach 1996-1997), który zdołał dotrzeć do 119 miejsca na liście rankingowej. Niestety w połowie lutego przybiła nas wiadomość o śmierci niezrównanego górala Włocha Marco Pantaniego, który w sezonie 1998 wsławił się rzadkim dubletem generalnych zwycięstw w Giro d'Italia i Tour de France. Dokonania z czasów błyskotliwych startów w barwach Carrery (1994-1995) oraz Mercatone Uno (1997-2000) klasyfikują "Pirata" na 107 pozycji.

Najnowszy artykuł rankingowy jest bogatszy o wydarzenia olimpijskiego sezonu 2004 i składają się nań:

  1. lista rankingowa obejmująca już 336 nazwisk tj. wszystkich zawodników, którzy podczas swych profesjonalnych karier "zapracowali" na co najmniej 300 punktów - RANKING

  2. statystyka częściowo znowelizowana po sezonie 2004 - STATYSTYKA

  3. punktacja: dotychczasowa obowiązująca w latach 2001-2004 oraz nowa na czasy wprowadzanego od sezonu 2005 cyklu Pro Tour - PUNKTACJA

W tym miejscu kończę swą przedmowę i zapraszam do lektury. Na początku 2005 roku postaram się również wzbogacić ten ranking o linki do szczegółów (punktowych i wynikowych) osiągnięć dalszych piętnastu zawodników tak aby objąć nimi wszystkich z dorobkiem większym niż 1000 punktów. Swoje komentarze i pytania proszę kierować pod adres: danmcyc@gnu.univ.gda.pl

Daniel Marszałek


"Eddy Merckx zdystansował historyczny peleton ..."

"...na czele grupy zasadniczej Bernard Hinault przed Sean'em Kelly."

RANKING

1. EDDY MERCKX (B) [1965-78]: 5844,8 punktów
2. BERNARD HINAULT (F) [1975-86]: 3312,8
3. SEAN KELLY (IRL) [1977-94]: 3074,9
4. JACQUES ANQUETIL (F) [1953-69]: 2937,8
5. FRANCESCO MOSER (I) [1973-88]: 2880,85
6. GINO BARTALI (I) [1934-54]: 2860,15
7. FELICE GIMONDI (I) [1965-78]: 2625,55
8. JOOP ZOETEMELK (NL) [1970-87]: 2518,45
9. FAUSTO COPPI (I) [1939-59]: 2510,05
10. ROGER De VLAEMINCK (B) [1969-87]: 2497,05
11. RIK Van LOOY (B) [1953-70]: 2277,05
12. RAYMOND POULIDOR (F) [1960-77]: 2215,5
13. MIGUEL INDURAIN (E) [1984-96]: 2183
14. LAURENT JALABERT (F) [1989-2002]: 2173,3
15. TONY ROMINGER (CH) [1986-97]: 2087,5
16. ALFREDO BINDA (I) [1923-36]: 2049,4
17. LOUISON BOBET (F) [1947-61]: 1925
18. GIUSEPPE SARONNI (I) [1977-90]: 1920,9
19. {21} LANCE ARMSTRONG (USA) [1992-2004]: 1884,7
20. FERDI KUBLER (CH) [1940-57]: 1812,1
21. FREDDY MAERTENS (B) [1972-87]: 1800,1
22. HERMAN Van SPRINGEL (B) [1965-81]: 1544,7
23. {23} ALEX ZULLE (CH) [1991-2004]: 1525,75
24. GREG LEMOND (USA) [1981-94]: 1523,95
25. FIORENZO MAGNI (I) [1941-56]: 1511,65
26. LAURENT FIGNON (F) [1982-93]: 1439,45
27. COSTANTE GIRARDENGO (I) [1912-36]: 1437,6
28. NICOLAS FRANTZ (L) [1922-34]: 1410,55
29. {40} JAN ULLRICH (D) [1994-2004]: 1401,5
30. LUIS OCANA (E) [1968-77]: 1397,45
31. FRANCO BITOSSI (I) [1961-78]: 1378
32. PEDRO DELGADO (E) [1982-94]: 1365,65
33. JAN JANSSEN (NL) [1962-72]: 1365,5
34. CLAUDIO CHIAPPUCCI (I) [1985-99]: 1335,3
35. {36} JOHAN MUSEEUW (B) [1988-2004]: 1316
36. {53} ERIK ZABEL (D) [1993-2004]: 1311,8
37. HUGO KOBLET (CH) [1946-58]: 1311,15
38. LUCIEN Van IMPE (B) [1969-87]: 1307,4
39. LEARCO GUERRA (I) [1928-41]: 1299,7
40. WALTER GODEFROOT (B) [1965-79]: 1291,95
41. GIANNI BUGNO (I) [1985-98]: 1291,75
42. HENNIE KUIPER (NL) [1973-88]: 1246,1
43. RIK Van STEENBERGEN (B) [1943-66]: 1241,8
44. ANTONIN MAGNE (F) [1926-41]: 1228,3
45. CONSTANT OCKERS (B) [1941-56]: 1218,45
46. FRANCOIS FABER (L) [1906-14]: 1203,5
47. GUSTAVE GARRIGOU (F) [1907-14]: 1202,95
48. STEPHEN ROCHE (IRL) [1981-93]: 1190,2
49. MARINO LEJARRETA (E) [1979-92]: 1185,6
50. {49} MARIO CIPOLLINI (I) [1989-2003]: 1184,1
51. VITTORIO ADORNI (I) [1961-70]: 1163,65
52. JAN RAAS (NL) [1975-85]: 1149,5
53. CHARLY GAUL (L) [1953-65]: 1140,35
54. BERNARD THEVENET (F) [1970-81]: 1121,75
55. MORENO ARGENTIN (I) [1980-94]: 1118,2
56. {56} MICHELE BARTOLI (I) [1992-2004]: 1076,25
57. ANDRE LEDUCQ (F) [1926-39]: 1074,3
58. CHARLY MOTTET (F) [1983-94]: 1067,3
59. PHIL ANDERSON (AUS) [1980-94]: 1051,55
60. HENRI PELISSIER (F) [1911-28]: 1040,75
61. ABRAHAM OLANO (E) [1992-2002]: 1038,75
62. RUDI ALTIG (D) [1960-70]: 1037,5
63. GIOVANNI BRUNERO (I) [1919-29]: 1023,2
64. FRANS VEERBECK (B) [1963-77]: 1020,4
65. RAYMOND IMPANIS (B) [1946-63]: 1006,75
66. MIGUEL POBLET (E) [1947-62]: 1005,25
67. Gaetano Belloni (I) [1915-32]: 991,6
68. Gianbattista Baronchelli (I) [1974-89]: 986,25
69. Rolf Sorensen (DK) [1986-2002]: 982,3
70. Alberic Schotte (B) [1940-59]: 982
71. {84} Roberto Heras (E) [1995-2004]: 978,3
72. {71} Francesco Casagrande (I) [1992-2004]: 942,7
73. Federico Bahamontes (E) [1953-65]: 920,2
74. {112} Davide Rebellin (I) [1992-2004]: 919,9
75. Maurizio Fondriest (I) [1987-98]: 909,05
76. Robert Millar (GB) [1980-95]: 908,85
77. {76} Paweł Tonkow (RUS) [1992-2004]: 903,8
78. Miguel-Maria Lasa (E) [1969-81]: 903,75
79. Steven Rooks (NL) [1982-95]: 883,75
80. Philippe Thys (B) [1912-27]: 874,5
81. Louis Trousselier (F) [1902-14]: 869,7
82. Gastone Nencini (I) [1953-65]: 868,5
83. Domingo Perurena (E) [1966-79]: 862,15
84. Andre Darrigade (F) [1951-66]: 851,45
85. {86} Richard Virenque (F) [1991-2004]: 850
86. {140} Paolo Bettini (I) [1997-2004]: 849,6
87. Alfred De Bruyne (B) [1953-61]: 838,15
88. Mariano Canardo (E) [1926-43]: 830,9
89. Claude Criquielion (B) [1979-91]: 820,5
90. Michel Pollentier (B) [1973-84]: 815,55
91. Julian Berrendero (E) [1934-49]: 815,1
92. Frans Bonduel (B) [1928-47]: 809,85
93. Pasquale Fornara (I) [1949-61]: 808,65
94. Gerrie Knetemann (NL) [1974-89]: 806,9
95. Jean Alavoine (F) [1908-25]: 797,5
--. Emile Georget (F) [1903-14]: 797,5
97. Adri van der Poel (NL) [1981-99]: 789,75
98. Eugene Christophe (F) [1904-26]: 782,8
99. Sylvere Maes (B) [1932-48]: 777,1
100. Wladimiro Panizza (I) [1967-85]: 771,75
101. Lucien Petit-Breton (F) [1902-14]: 770
102. Italo Zilioli (I) [1962-76]: 766,6
103. Eric Vanderaerden (B) [1983-96]: 764,85
104. Dietrich Thurau (D) [1974-88]: 763,4
105. Gianni Motta (I) [1964-76]: 763,2
106. Jose-Manuel Fuente (E) [1970-76]: 761,7
107. Marco Pantani (I) [1992-2003]: 755,1
108. Raphael Geminiani (F) [1946-60]: 754,6
109. Georges Ronsse (B) [1926-38]: 751
110. Michele Dancelli (I) [1963-76]: 745,3
111. Joaquin Agostinho (P) [1968-84]: 744,35
112. Andrew Hampsten (USA) [1985-96]: 740,4
113. {135} Gilberto Simoni (I) [1994-2004]: 738,8
114. Delio Rodriguez (E) [1936-48]: 728,5
115. Cyrille Van Hauwaert (B) [1907-14]: 724,95
116. Heiri Suter (CH) [1918-34]: 708,5
117. Jose Perez-Frances (E) [1960-69]: 703,6
118. Domenico Piemontesi (I) [1925-38]: 698,4
119. {117} Laurent Dufaux (CH) [1991-2004]: 693
120. Louis Mottiat (B) [1912-25]: 692,85
121. {147} Michael Boogerd (NL) [1994-2004]: 692,75
122. Francisco Galdos (E) [1969-80]: 692,5
123. Giovanni Battaglin (I) [1973-84]: 691,75
124. Felix Sellier (B) [1920-28]: 690,35
125. Marcel Kint (B) [1935-51]: 687,4
126. Andrei Tchmil (SU,MOL,UKR,B) [1989-2002]: 687,1
127. Marino Basso (I) [1966-78]: 682,9
128. Fernando Escartin (E) [1990-2002]: 680,85
129. Franco Balmamion (I) [1961-72]: 679,9
130. Roger Pingeon (F) [1964-74]: 679,15
131. Maurice De Waele (B) [1922-31]: 679
132. Erik Breukink (NL) [1985-97]: 662,35
133. Joseph Demuysere (B) [1928-39]: 655,4
134. Nino Defilippis (I) [1952-64]: 653,1
135. Tom Simpson (GB) [1959-67]: 650,8
136. Ottavio Bottecchia (I) [1922-27]: 650,75
137. Fritz Schar (CH) [1947-58]: 639,75
138. Octave Lapize (F) [1909-14]: 636
139. Jean Stablinski (F) [1953-68]: 627,7
140. Hans Junkermann (D) [1955-73]: 627,25
141. Bartolomeo Aymo (I) [1919-30]: 619,3
142. Carlo Galetti (I) [1901-31]: 614,15
143. Joseph Planckaert (B) [1954-65]: 613,45
144. Ludo Peeters (B) [1974-90]: 608
145. Johan van der Velde (NL) [1978-90]: 595,1
146. Luigi Ganna (I) [1904-15]: 592,25
147. Giuseppe Olmo (I) [1933-42]: 584,9
148. Rolf Wolfshohl (D) [1960-72]: 573,75
149. Pascal Richard (CH) [1986-2000]: 567,2
150. Luis Herrera (CO) [1984-92]: 561,9
151. {284} Oscar Freire (E) [1998-2004]: 561,25
152. Jesus Lorono (E) [1947-62]: 558,7
153. Alfons De Wolf (B) [1979-90]: 554,3
154. Georges Speicher (F) [1930-43]: 554,25
155. Roberto Visentini (I) [1978-90]: 550,3
156. Guido Reybrouck (B) [1964-73]: 549
157. Felicien Vervaecke (B) [1929-46]: 548
158. Gerben Karstens (NL) [1965-80]: 547,9
159. Eric Leman (B) [1968-77]: 547,7
160. Rik Van Linden (B) [1971-83]: 543,1
161. Gaston Rebry (B) [1926-38]: 542,75
162. Tommy Prim (S) [1980-86]: 540,75
163. Lucien Buysse (B) [1913-33]: 537,25
164. Georges Pintens (B) [1968-76]: 536,25
165. Steve Bauer (CDN) [1984-96]: 535,25
166. Rene Vietto (F) [1931-53]: 530,5
167. Jewgienij Bierzin (RUS) [1993-2001]: 529,55
168. Franco Chioccioli (I) [1982-94]: 528,6
169. Alvaro Pino (E) [1982-91]: 527,7
170. Maurice Archambaud (F) [1932-44]: 526,5
171. Francisco Gabica (E) [1961-72]: 526,05
172. Giovanni Valetti (I) [1935-48]: 518,1
173. Ercole Baldini (I) [1957-64]: 517,4
---. Guido Bontempi (I) [1981-95]: 517,4
175. Georges Passerieu (F) [1906-14]: 516
176. Fernando Manzaneque (E) [1954-68]: 515,8
177. Julio Jimenez (E) [1959-69]: 512,4
178. Johan De Muynck (B) [1971-83]: 512,35
179. Bjarne Riis (DK) [1986-99]: 501,9
180. Silvano Contini (I) [1978-90]: 501,2
181. Gilbert Desmet I (B) [1952-67]: 500
182. Andre Dierickx (B) [1969-81]: 498,5
183. Firmin Lambot (B) [1908-24]: 493,5
184. Wim van Est (NL) [1949-65]: 491,25
185. Maurice Garin (F) [1893-1911]: 491
186. Fabio Parra (CO) [1985-92]: 489,1
187. Marco Giovannetti (I) [1985-94]: 488,3
188. Jean Forestier (F) [1952-65]: 487,75
189. Jean Aerts (B) [1928-39]: 486,75
190. Faustino Ruperez (E) [1979-85]: 486,65
191. Germain Derycke (B) [1950-61]: 486,2
192. Julien Vervaecke (B) [1927-37]: 483
193. Adolfo Leoni (I) [1938-52]: 482,7
194. Roger Lapebie (F) [1932-39]: 481,75
195. Agustin Tamames (E) [1969-77]: 480,85
196. {254} Sierhij Honczar (UKR) [1996-2004]: 480,55
197. {255} Aleksander Winokurow (KAZ) [1998-2004]: 480
198. Bernardo Ruiz (E) [1945-58]: 478,05
199. Josef Fuchs (CH) [1972-81]: 474,1
200. Imerio Massignan (I) [1959-70]: 474,05
201. Johan de Roo (NL) [1958-68]: 473,4
202. Lucien Aimar (F) [1965-73]: 473,3
203. {200} Andrea Tafi (I) [1989-2004]: 472,5
204. Luc Leblanc (F) [1987-98]: 472,4
205. Vito Taccone (I) [1961-70]: 471,4
206. Francis Pelissier (F) [1919-32]: 471
---. Piotr Ugriumow (SU,LET,RUS) [1989-99]: 471
208. Jean Robic (F) [1943-61]: 470
209. Vicente Lopez Carril (E) [1965-79]: 466,9
210. Melchior Mauri (E) [1987-2002]: 465,7
211. {314} Tyler Hamilton (USA) [1995-2004]: 464,5
212. Hippolyte Aucouturier (F) [1900-08]: 459
213. {247} Stefano Garzelli (I) [1997-2004]: 458,4
214. {new} Alessandro Petacchi (I) [1996-2004]: 457,6
215. Marc Demeyer (B) [1972-81]: 455,5
216. Aldo Bini (I) [1934-55]: 453,7
217. Gosta Pettersson (S) [1970-74]: 450,95
218. Francesco Camusso (I) [1929-38]: 450,85
219. Eddy Planckaert (B) [1980-91]: 450,4
220. Dżamolidin Abdużaparow (SU,UZB) [1990-97]: 448,45
221. Mario Beccia (I) [1977-88]: 441,95
222. Olaf Ludwig (DDR,D) [1990-96]: 441,15
223. Roger Swerts (B) [1965-78]: 440,55
224. Pino Cerami (B) [1947-63]: 437,25
225. {219} Dario Frigo (I) [1996-2004]: 435,7
226. Angelo Conterno (I) [1950-65]: 433,7
227. Raffaele Di Paco (I) [1928-41]: 432,6
---. Jean Dotto (F) [1950-63]: 432,6
229. Bernard Gauthier (F) [1947-61]: 432
230. Franco Ballerini (I) [1986-2001]: 431
231. Charles Crupelandt (F) [1904-14]: 429,5
232. Francois Mahe (F) [1950-65]: 424,35
233. Gilbert Duclos-Lassalle (F) [1977-95]: 423,6
234. Jean Rossius (B) [1913-25]: 423,35
235. Pierino Gavazzi (I) [1973-92]: 423
236. Chris Boardman (GB) [1993-2000]: 422,5
237. Cyrille Guimard (F) [1968-75]: 422
238. {232} Joseba Beloki (E) [1998-2004]: 421,8
239. {233} Fabio Baldato (I) [1991-2004]: 421,55
240. Acacio Da Silva (P) [1982-94]: 420,7
241. Leon Scieur (B) [1913-25]: 419,65
242. Daniel Willems (B) [1978-85]: 418
243. Charles Pelissier (F) [1922-39]: 417,5
244. Jose-Maria Jimenez (E) [1993-2002]: 416,9
245. {239} Oskar Camenzind (CH) [1996-2004]: 415,95
246. Edouard Sels (B) [1963-72]: 415,45
247. Henk Lubberding (NL) [1977-92]: 414,25
248. Guido Carlesi (I) [1956-66]: 414,05
249. {243} Maximilian Sciandri (I,GB) [1989-2004]: 413,55
250. Rolf Golz (D) [1985-93]: 411,75
251. Antonio Suarez (E) [1956-65]: 410,6
252. Jean-Francois Bernard (F) [1984-96]: 410,25
253. Marcel Buysse (B) [1909-27]: 408,4
254. Romain Gijssels (B) [1930-36]: 408
255. Armand Desmet (B) [1955-67]: 407,7
256. Peter Winnen (NL) [1980-91]: 405,25
257. Jean-Luc Vandenbroucke (B) [1975-88]: 405,2
258. Julian Gorospe (E) [1982-94]: 403,3
259. {272} Peter Van Petegem (B) [1992-2004]: 401,75
260. Raul Alcala (MEX) [1985-94]: 399,4
261. Wout Wagtmans (NL) [1950-61]: 399
262. {263} Frank Vandenbroucke (B) [1994-2004]: 398,9
263. Jean Graczyk (F) [1957-72]: 397,2
264. {259} Dimitrij Konyszew (SU,RUS) [1989-2004]: 396,05
265. Henry Anglade (F) [1956-67]: 394,65
266. Jose-Antonio Gonzalez Linares (E) [1969-79]: 393,45
267. Knut Knudsen (N) [1974-81]: 392,4
268. Romain Maes (B) [1933-42]: 389,5
269. Marcel Janssens (B) [1953-65]: 387,3
270. Vicente Belda (E) [1978-88]: 386,95
271. Laudelino Cubino (E) [1986-96]: 386,2
272. Leo Amberg (CH) [1934-47]: 384
273. Federico Etxabe (E) [1981-96]: 382,85
274. Ivan Gotti (I) [1991-2002]: 381,1
275. Patrick Sercu (B) [1965-82]: 380,7
276. Antonin Rolland (F) [1947-61]: 377,05
277. Michel Laurent (F) [1975-84]: 374,5
278. Jean Adriaensens (B) [1952-61]: 373,75
279. {305} Wiaczesław Jekimow (SU,RUS) [1990-2004]: 372,15
280. Jose Pesarrodona (E) [1971-79]: 371,6
281. Alberto Fernandez (E) [1978-84]: 367,3
282. {303} Wladimir Belli (I) [1992-2004]: 366,55
283. Jean Brankart (B) [1953-60]: 364,3
284. Giorgio Furlan (I) [1989-98]: 362,2
285. Mauro Gianetti (CH) [1986-2002]: 361,45
286. Angelo Gremo (I) [1911-27]: 361,35
287. Urs Zimmermann (CH) [1983-92]: 359,45
288. Giulio Rossi (I) [1935-50]: 358
289. Giancarlo Astrua (I) [1948-58]: 352,5
290. Federico Gay (I) [1915-28]: 352,4
291. Jesus Manzaneque (E) [1963-80]: 350,45
292. Antonio Gomez del Moral (E) [1960-72]: 349,2
293. Jos Hoevenaars (B) [1956-67]: 348,45
294. {290} Igor Gonzalez de Galdeano (E) [1995-2004]: 348,25
295. Ferdinand Bracke (B) [1962-78]: 345,95
296. {new} Erik Dekker (NL) [1992-2004]: 344
297. Beat Breu (CH) [1979-1990]: 343,5
---. Paul Egli (CH) [1933-45]: 343,5
299. Fermo Camellini (I) [1937-51]: 343,25
---. Lucien Teisseire (F) [1941-55]: 343,25
301. Pedro Torres (E) [1971-80]: 343,2
302. {304} Santiago Botero (CO) [1996-2004]: 342,95
303. {299} Beat Zberg (CH) [1992-2004]: 342,75
304. Gilbert Bauvin (F) [1950-60]: 342,3
305. Severino Canavesi (I) [1931-49]: 341,25
306. Desire Keteleer (B) [1942-61]: 338,05
307. Nello Lauredi (F) [1949-58]: 336,25
308. Eloi Meulenberg (B) [1934-50]: 335,5
309. Mario Vicini (I) [1936-52]: 331,6
310. Antonio Karmany (E) [1957-66]: 330,9
311. Emile Masson snr (B) [1913-25]: 330,8
312. Walter Planckaert (B) [1970-85]: 327,4
313. Raymond Delisle (F) [1965-77]: 326,25
314. Joseph Bruyere (B) [1970-80]: 324,55
315. {331} Oscar Sevilla (E) [1998-2004]: 324,2
316. {312} Stefano Zanini (I) [1991-2004]: 323,3
317. Jean-Paul van Poppel (NL) [1985-95]: 321,6
318. Honore Barthelemy (F) [1918-27]: 321
319. {316} Paolo Savoldelli (I) [1996-2004]: 319,4
320. Noel Fore (B) [1956-68]: 319
321. Jelle Nijdam (NL) [1984-96]: 315,45
322. Emile Daems (B) [1959-66]: 314,5
323. Barry Hoban (GB) [1964-80]: 313,9
324. {new} Daniele Nardello (I) [1994-2004]: 312,25
325. Antonio Negrini (I) [1926-39]: 311,3
326. Michele Mara (I) [1928-36]: 311,1
327. Jos Huysmans (B) [1964-77]: 310,45
328. Eusebio Velez (E) [1960-69]: 310
329. Louis Pfenninger (CH) [1965-75]: 308,25
330. Louis Thietard (F) [1932-49]: 307,7
331. Jean-Pierre Danguillaume (F) [1969-78]: 305,55
332. Fermin Trueba (E) [1933-46]: 304,4
333. Ronald De Witte (B) [1968-82]: 304
334. Raimund Dietzen (D) [1982-90]: 303,5
335. {new} Iban Mayo (E) [2000-04]: 300,5
336. Carlos Echeverria (E) [1961-71]: 300,2

*) {21} oznacza miejsce kolarza aktywnego w roku 2004 zajmowane przez niego po sezonie 2003

Polska lista:
1. Zenon Jaskuła [1990-97]: 199,75
2. Zbigniew Spruch [1992-2003]: 175,6
3. Lech Piasecki [1986-91]: 82,1
4. Piotr Wadecki [1997-2004]: 77,5
5. Grzegorz Gwiazdowski [1997-2001]: 45
6. Czesław Lang [1982-89]: 29,5
7. Dariusz Baranowski [1996-2004]: 16
8. Marek Kulas [1989-92]: 4
-. Cezary Zamana [1991-2004]: 4
10. Joachim Halupczok [1990-92]: 2,7

*) wytłuszczonym drukiem zaznaczyłem kolarzy aktywnych w roku 2004, którzy przystąpią również do sezonu 2005


STATYSTYKA

I. Poczekalnia czyli zawodnicy wciąż aktywni z największymi szansami na dołączenie do powyższej listy rankingowej:

Stuart O'Grady (Australia) - 295,9 pkt
Robbie McEwen (Australia) - 294
Danilo Di Luca (Włochy) - 292,45
Tom Steels (Belgia) - 290,8
Romans Vainsteins (Łotwa) - 288,75
Angel Casero (Hiszpania) - 287,9
Francisco Mancebo (Hiszpania) - 270,7
Gianluca Bortolami (Włochy) - 264
Georg Totschnig (Austria) - 258,7
Giovanni Lombardi (Włochy) - 248,15
Jan Svorada (Czechosłowacja, Słowacja, Czechy) - 246,2
Alejandro Valverde (Hiszpania) - 242,9
Raimondas Rumsas (Litwa) - 238
Ivan Basso (Włochy) - 234
Aitor Gonzalez (Hiszpania) - 233,7
Andreas Kloden (Niemcy) - 226,5
Mirko Celestino (Włochy) - 219,45
Damiano Cunego (Włochy) - 219,2
Markus Zberg (Szwajcaria) - 218,3
Carlos Sastre (Hiszpania) - 216,65
David Etxebarria (Hiszpania) - 215,25
Giuseppe Guerini (Włochy) - 214,4
Leon van Bon (Holandia) - 209,15
Igor Astarloa (Hiszpania) - 207
Isidro Nozal (Hiszpania) - 204,15

II. Najlepsi zawodnicy sezonu 2004:

1. Paolo Bettini (Włochy) - 230,5 pkt
2. Damiano Cunego (Włochy) - 219,2
3. Oscar Freire (Hiszpania) - 205,8
4. Lance Armstrong (USA) - 201
5. Davide Rebellin (Włochy) - 193
6. Erik Zabel (Niemcy) - 181
7. Alessandro Petacchi (Włochy) - 166,5
8. Stuart O'Grady (Australia) - 152,9
9. Jan Ullrich (Niemcy) - 144
10. Tyler Hamilton (USA) - 143 *)
11. Roberto Heras (Hiszpania) - 141,3
12. Michael Boogerd (Holandia) - 112,5
13. Ivan Basso (Włochy) - 108
14. Francisco Mancebo (Hiszpania) - 104,2
15. Santiago Perez (Hiszpania) - 103,5 *)
16. Andreas Kloden (Niemcy) - 101
17. Gilberto Simoni (Włochy) - 99,9
18. Alejandro Valverde (Hiszpania) - 98,7
19. Miguel Angel Martin Perdiguero (Hiszpania) - 92
20. Dario David Cioni (Włochy) - 86,25

*) Dorobek punktowy niepewny, gdyż zawodnicy ci "wpadli" w trakcie sezonu podczas kontroli antydopingowej.

III. Skład narodowościowy listy rankingowej:

1. Włochy - 79 kolarzy (w tym 26 w "setce")
2. Belgia - 75 (19)
3. Francja - 54 (18)
4. Hiszpania - 48 (12)
5. Holandia - 19(7)
6. Szwajcaria - 17 (4)
7. Niemcy - 9 (3)
8. Wielka Brytania - 5 (1)
9. Rosja - 5 (1)
10. USA - 4 (2)
11. Luksemburg - 3 (3)
12. Kolumbia - 3 (0)
13. Irlandia - 2 (2)
14. Dania - 2 (1)
15. Portugalia - 2 (0)
16. Szwecja - 2 (0)
17. Australia - 1 (1)
18. Kanada - 1 (0)
19. Ukraina - 1 (0)
20. Kazachstan - 1 (0)
21. Uzbekistan - 1 (0)
22. Meksyk - 1 (0)
23. Norwegia - 1 (0)

*) Około 75 % składu zarówno całej listy rankingowej jak i pierwszej "setki" rankingu stanowią reprezentanci zaledwie czterech najsilniejszych krajów. W powyższym zestawieniu w razie równej ilości zawodników o wyższym miejscu kraju decyduje lepsze miejsce ich najlepszego zawodnika. Wielonarodowcy (Andrei Tchmil, Piotr Ugriumow, Dżamolidin Abdużaparow, Olaf Ludwig czy Max Sciandri) zostali zaliczeni do swych ostatnich w karierze reprezentacji.

IV. Ranking Narodów na bazie wyników ośmiu najlepszych reprezentantów każdej spośród najbardziej zasłużonych dla historii "profesjonalnej szosy" federacji:

1. Belgia - 17.879,05 pkt
Skład: Eddy Merckx (1 miejsce w rankingu indywidualnym) - Roger De Vlaeminck (10) - Rik Van Looy (11) - Freddy Maertens (21) - Herman Vanspringel (22) - Johan Museeuw (35) - Lucien Van Impe (38) i Walter Godefroot (40)
2. Włochy - 17.796,15 pkt
Skład: Francesco Moser (5) - Gino Bartali (6) - Felice Gimondi (7) - Fausto Coppi (9) - Alfredo Binda (16) - Giuseppe Saronni (18) - Fiorenzo Magni (25) i Costante Girardengo (27)
3. Francja - 16.435,1 pkt
Skład: Bernard Hinault (2) - Jacques Anquetil (4) - Raymond Poulidor (12) - Laurent Jalabert (14) - Louison Bobet (17) - Laurent Fignon (26) - Antonin Magne (44) i Gustave Garrigou (47)
4. Hiszpania - 10.074,2 pkt
Skład: Miguel Indurain (13) - Luis Ocana (30) - Pedro Delgado (32) - Marino Lejarreta (49) - Abraham Olano (61) - Miguel Poblet (66) - Roberto Heras (71) i Federico Bahamontes (73)
5. Holandia - 9.452,7 pkt
Skład: Joop Zoetemelk (8) - Jan Janssen (33) - Hennie Kuiper (42) - Jan Raas (52) - Steven Rooks (79) - Gerrie Kneteman (94) - Adri van der Poel (97) i Michael Boogerd (121)
6. Szwajcaria - 9.344,95 pkt
Skład: Tony Rominger (15) - Ferdi Kübler (20) - Alex Zülle (23) - Hugo Koblet (37) - Heiri Suter (116) - Laurent Dufaux (119) - Fritz Schaer (137) i Pascal Richard (149)
7. Niemcy - 6.568,1 pkt
Skład: Jan Ullrich (29) - Erik Zabel (36) - Rudi Altig (62) - Dietrich Thurau (104) - Hans Junkermann (140) - Rolf Wolfshohl (148) - Olaf Ludwig (222) i Rolf Gölz (250)

*) Mieszany zespół anglojęzyczny w składzie: Sean Kelly (3) - Lance Armstrong (19) - Greg Lemond (24) - Stephen Roche (48) - Phil Anderson (59) - Robert Millar (76) - Andrew Hampsten (112) i Tom Simpson (135) uzyskał 11.025,35 punkta.

V. Tabele ułożone na bazie dokonań czołowych zawodników w odpowiednio pięciu lub dziesięciu najlepszych sezonach:

a) według 5-u najlepszych sezonów:
1. Eddy Merckx (Belgia) - 3571,8 pkt
2. Bernard Hinault (Francja) - 2154,8
3. Sean Kelly (Irlandia) - 1928,1
4. Jacques Anquetil (Francja) - 1790,8
5. Miguel Indurain (Hiszpania) - 1759,85
6. Francesco Moser (Włochy) - 1697,8
7. Freddy Maertens (Belgia) - 1631,6
8. Fausto Coppi (Włochy) - 1602,3
9. Tony Rominger (Szwajcaria) - 1535,95
10. Laurent Jalabert (Francja) - 1498,25
... Lance Armstrong (USA) - 1195,75

b) według 10-u najlepszych sezonów:
1. Eddy Merckx (Belgia) - 5648,8 pkt
2. Bernard Hinault (Francja) - 3279,8
3. Sean Kelly (Irlandia) - 2846,4
4. Francesco Moser (Włochy) - 2595,45
5. Jacques Anquetil (Francja) - 2574,3
6. Gino Bartali (Włochy) - 2371,35
7. Felice Gimondi (Włochy) - 2363,05
8. Fausto Coppi (Włochy) - 2352,55
9. Roger De Vlaeminck (Belgia) - 2208,05
10. Miguel Indurain (Hiszpania) - 2177,6
... Lance Armstrong (USA) - 1.788,7

VI. Najlepsze lata zawodników z czołowej "25" rankingu:

1. Eddy Merckx (1973) - 791,3 pkt
2. Bernard Hinault (1979) - 501
3. Sean Kelly (1986) - 511,4
4. Jacques Anquetil (1961) - 402,4
5. Francesco Moser (1978) - 481,85
6. Gino Bartali (1947) - 327,25
7. Felice Gimondi (1965) - 314,5 *)
8. Joop Zoetemelk (1979) - 414,8
9. Fausto Coppi (1949) - 466,9
10. Roger De Vlaeminck (1975) - 429,15
11. Rik Van Looy (1959) - 383,75
12. Raymond Poulidor (1964) - 312,2
13. Miguel Indurain (1992) - 469,85
14. Laurent Jalabert (1995) - 581,45
15. Tony Rominger (1993) - 384,7
16. Alfredo Binda (1927) - 402,9
17. Louison Bobet (1954) - 307
18. Giuseppe Saronni (1979) - 416,95
19. Lance Armstrong (2002) - 266,5
20. Ferdi Kubler (1951) - 341,5
21. Freddy Maertens (1976) - 583,5
22. Herman Van Springel (1968) - 333
23. Alex Zulle (1996) - 296,7
24. Greg Lemond (1986) - 333,75
25. Fiorenzo Magni (1951) - 290

*) Gimondi najlepszy wynik osiągnął podczas swego pierwszego sezonu wśród profich!

VII. Największe liczby punktów "uzbieranych" w jednym sezonie (wyniki powyżej 400):

1. Eddy Merckx 1 (1973) - 791,3 pkt
2. Eddy Merckx 2 (1972) - 761,2
3. Eddy Merckx 3 (1970) - 700,5
4. Eddy Merckx 4 (1974) - 696,3
5. Eddy Merckx 5 (1971) - 622,5
6. Eddy Merckx 6 (1969) - 618,85
7. Freddy Maertens 1 (1976) - 583,5
8. Laurent Jalabert (1995) - 581,45
9. Eddy Merckx 7 (1975) - 572,5
10. Freddy Maertens 2 (1977) - 540,6
11. Sean Kelly 1 (1986) - 511,4
12. Stephen Roche (1987) - 504,5
13. Bernard Hinault 1 (1979) - 501
14. Sean Kelly 2 (1984) - 488,5
15. Francesco Moser (1978) - 481,85
16. Miguel Indurain (1992) - 469,85
17. Luis Ocana (1973) - 467,3
18. Fausto Coppi 1 (1949) - 466,9
19. Bernard Hinault 2 (1981) - 432
20. Roger De Vlaeminck (1975) - 429,15
21. Bernard Hinault 3 (1982) - 428,3
22. Fausto Coppi 2 (1952) - 421,7
23. Bernard Hinault 4 (1978) - 419,9
24. Gianni Bugno (1990) - 417,75
25. Giuseppe Saronni (1979) - 416,95
26. Joop Zoetemelk (1979) - 414,8
27. Laurent Fignon (1989) - 407,15
28. Alfredo Binda (1927) - 402,9
29. Jacques Anquetil (1961) - 402,4

VIII. "Starzy Mistrzowie" na podstawie wyników imprez do roku 1939 włącznie:

1. Alfredo Binda (Włochy, 1922-36) - 2049,4 pkt
2. Costante Girardengo (Włochy, 1912-36) - 1437,6
3. Nicolas Frantz (Luksemburg, 1923-34) - 1410,55
4. Learco Guerra (Włochy, 1929-39) - 1299,7
5. Antonin Magne (Francja, 1926-39) - 1228,3
6. Francois Faber (Luksemburg, 1906-14) - 1203,5
7. Gustave Garrigou (Francja, 1907-14) - 1202,95
8. Gino Bartali (Włochy, 1935-39*) - 1093,4
9. Andre Leducq (Francja, 1927-39) - 1074,3
10. Henri Pelissier (Francja, 1911-28) - 1040,75
11. Giovanni Brunero (Włochy, 1920-29) - 1023,2
12. Gaetano Belloni (Włochy, 1915-31) - 991,6
13. Philippe Thys (Belgia, 1912-27) - 874,5
14. Louis Trousselier (Francja, 1902-14) - 869,7
15. Mariano Canardo (Hiszpania, 1926-39*) - 808,9
16. Jean Alavoine (Francja, 1909-25) - 797,5
--- Emile Georget (Francja, 1905-14) - 797,5
18. Eugene Christophe (Francja, 1904-26) - 782,8
19. Lucien Petit-Breton (Francja, 1902-14) - 770
20. Goerges Ronsse (Belgia, 1926-38) - 751

*) Bartali większość swoich punktów zdobył w latach 1940-54 czyli już po II Wojnie Światowej. Z drugiej strony Canardo swój przedwojenny dorobek uzupełnił jeszcze w sezonie 1940.

IX. Najlepsi specjaliści w wyścigach klasycznych (uwzględniono tu również: Igrzyska Olimpijskie, Mistrzostwa Świata, Bordeaux - Paryż, Paryż - Brest - Paryż, GP Wolber czy GP des Nations):

1. Eddy Merckx (Belgia) - 2348,75 pkt
2. Roger De Vlaeminck (Belgia) - 1531
3. Rik Van Looy (Belgia) - 1443,75
4. Sean Kelly (Irlandia) - 1339
5. Francesco Moser (Włochy) - 1235,5
6. Johan Museeuw (Belgia) - 1215
7-8. Walter Godefroot (Belgia) - 1005,25
---. Herman Van Springel (Belgia) - 1005,25
9. Jan Raas (Holandia) - 985,5
10. Michele Bartoli (Włochy) - 960,75
11. Bernard Hinault (Francja) - 937,5
12. Fausto Coppi (Włochy) - 932,25

Najlepsi pośród aktywnych:
1. Erik Zabel (Niemcy) - 702,5
2. Paolo Bettini (Włochy) - 698
3. Davide Rebellin (Włochy) - 548,5

X. Najlepsi specjaliści w wyścigach etapowych (uwzględniono tu punkty za wszelkiego rodzaju wygrane bądź przejechane w koszulce lidera etapy, jak również wygrane klasyfikacje punktowe i górskie w trzech Wielkich Tourach):

1. Eddy Merckx (Belgia) - 3496,05 pkt
2. Bernard Hinault (Francja) - 2375,3
3. Jacques Anquetil (Francja) - 2249,5
4. Gino Bartali (Włochy) - 2183,15
5. Miguel Indurain (Hiszpania) - 1848,5
6. Joop Zoetemelk (Holandia) - 1772,95
7. Felice Gimondi (Włochy) - 1760,55
8. Sean Kelly (Irlandia) - 1735,9
9. Tony Rominger (Szwajcaria) - 1693
10. Francesco Moser (Włochy) - 1645,35
11. Fausto Coppi (Włochy) - 1577,8
12. Raymond Poulidor (Francja) - 1528

Najlepsi pośród aktywnych:
1. Lance Armstrong (USA) - 1379,7
2. Jan Ullrich (Niemcy) - 990,75
3. Roberto Heras (Hiszpania) - 978,3

PUNKTACJA

I. Gradacja czyli stosunek punktów dla zwycięzcy i dla kolarzy z kolejnych miejsc w czołówce wyścigów:

1) WIELOETAPÓWKI:
Generalka: I - 100%, II - 75%, III - 60%, IV - 50%, V - 45%, VI - 40%, VII - 35%, VIII - 30%, IX - 25%, X - 20%.
Etapy: I - 10%, II - 5%, III - 3% (członkowie zwycięskiego zespołu w jeździe drużynowej na czas - 1%).
Liderzy: 4%.
Klasyfikacje Punktowa i Górska: I - 15%.

2) IGRZYSKA OLIMPIJSKIE I MISTRZOSTWA ŚWIATA:
Wyścigi ze startu wspólnego: I - 100%, II - 70%, III - 50%, IV - 40%, V - 35%, VI - 30%, VII - 25%, VIII - 20%.
Jazda indywidualna na czas: I - 100%, II - 65%, III - 45%, IV - 35%, V - 30%, VI - 25%, VII - 20%, VIII - 15%.

3) KLASYKI i JEDNODNIÓWKI:
Wyścigi ze startu wspólnego: I - 100%, II - 60%, III - 40%, IV - 30%, V - 25%, VI - 20%, ale Bordeaux - Paris (w latach 1927-1985): I - 100%, II - 60%, III - 40%, IV - 25%, V - 20%.
Jazda indywidualna na czas (tzn. Grand Prix des Nations 1932-89 i Finał Pucharu Świata 1990-93): I - 100%, II - 55%, III - 35%, IV - 25%, V - 20%, VI - 15%.
Jazda drużynowa na czas (tzn. Grand Prix Liberation 1989-91): I - 100%, II - 55%, III - 35%.

4) ETAPÓWKI:
Generalka: I - 100%, II - 75%, III - 55%, IV - 40%, V - 30%, VI - 20%.
Etapy: I - 10%.

II. Ranga-1 czyli wartość punktowa poszczególnych imprez na przestrzeni ich historii:

1) WIELOETAPÓWKI:
a) TOUR de FRANCE: 100 punktów dla zwycięzcy
b) GIRO d'ITALIA: 90 punktów
c) VUELTA a ESPANA: 70 punktów (w latach 1935-1957), 80 punktów (w latach 1958-1994) oraz 90 punktów (od roku 1995)

2) IGRZYSKA OLIMPIJSKIE (od 1996 roku) i MISTRZOSTWA ŚWIATA:
a) OLIMPIJSKI WYŚCIG: 75 punktów dla zwycięzcy
b) OLIMPIJSKA JAZDA INDYWIDUALNA NA CZAS: 60 punktów
c) MISTRZOWSKI WYŚCIG: 70 punktów
d) MISTRZOWSKA JAZDA INDYWIDUALNA NA CZAS: 55 punktów

3) KLASYKI i JEDNODNIÓWKI:
a) MILANO - SAN REMO, RONDE van VLAANDEREN, PARIS - ROUBAIX, LIEGE - BASTOGNE - LIEGE, PARIS - TOURS (w tym GRAND PRIX d'AUTOMNE) i GIRO di LOMBARDIA: po 50 punktów dla zwycięzcy
b) GENT - WEVELGEM: 35 punktów (w latach 1945-1965), 40 punktów (w latach 1966-1988) i 35 punktów (w latach 1989-2004)
c) FLECHE WALLONNE: 50 punktów (w latach 1936-1939), 45 punktów (w latach 1941-1988) i 35 punktów (w latach 1989-2004)
d) AMSTEL GOLD RACE: 35 punktów (w latach 1966-1967), 40 punktów (w latach 1968-1988) i 45 punktów (od roku 1989)
e) RUND UM DEN HENNINGER TURM (tylko do roku 1998): 35 punktów (w latach 1962-1965), 40 punktów (w latach 1966-1988), 35 punktów (w latach 1989-1994 i 1996-1997), 45 punktów (w roku 1995 gdy wszedł w skład Pucharu Świata) i 30 punktów (w roku 1998 gdy miał tylko 2 kategorię UCI)
f) MEISTERSCHAFT von ZURICH później GRAND PRIX SUISSE, a obecnie ZURI METZGETE: 30 punktów (w latach 1914-1926), 35 punktów (w latach 1927-1967), 40 punktów (w latach 1968-1988) i 45 punktów (od roku 1989)
g) PARIS - BRUXELLES (tylko do roku 1998): 50 punktów (w latach 1907-1939), 45 punktów (w latach 1946-1966), 40 punktów (w latach 1973-1988) i 35 punktów (w latach 1989-1998)
h) CLASICA SAN SEBASTIAN vel KLASIKA DONOSTIA (dopiero od roku 1989): 40 punktów
i) HEW CYCLASSICS HAMBURG (dopiero od roku 1998): 40 punktów
j) WINCANTON CLASSIC później jako LEEDS INTERNATIONAL CLASSIC i ROCHESTER CLASSIC (w latach 1989-1997): 40 punktów
k) GRAND PRIX des AMERIQUES później jako GRAND PRIX TELEGLOBE (w latach 1989-1992): 40 punktów
l) JAPAN CUP: 40 punktów (w roku 1996)
ł) GRAND PRIX OUEST FRANCE (od roku 1999) i GIRO del LAZIO (w latach 1999-2004): 30 punktów

4) ETAPÓWKI:
a) PARIS - NICE: 35 punktów (w latach 1933-1939, 1946 i 1951-1958) oraz 40 punktów (od roku 1959)
b) TIRRENO - ADRIATICO: 30 punktów (w roku 1966), 35 punktów (w latach 1967-1989) oraz 40 punktów (od roku 1990)
c) VUELTA al PAIS VASCO vel EUSKAL HERRIKO ITZULIA: 35 punktów (w latach 1924-1930 i 1935), 30 punktów (za wyścigi pod nazwami Circuito del Norte, GP Ayuntamiento de Bilbao, Bicicleta Vasca w latach 1939-1968), 35 punktów (w latach 1969-1997) oraz 40 punktów (od roku 1998)
d) TOUR de ROMANDIE: 35 punktów (w latach 1947-1997) oraz 40 punktów (od roku 1998)
e) CRITERIUM du DAUPHINE LIBERE: 35 punktów (w latach 1947-1949) oraz 40 punktów (od roku 1950)
f) TOUR DE SUISSE: 40 punktów (w roku 1933), 45 punktów (w latach 1934-1939), 35 punktów (w roku 1941), 40 punktów (w roku 1942), 50 punktów (w latach 1946-1991) oraz 45 punktów (od roku 1992)
g) VOLTA A CATALUNYA: 30 punktów (w latach 1911-1913), 35 punktów (w latach 1920 i 1923-1926) oraz 40 punktów (w latach 1927-1936 i od roku 1939)

5)INNE czyli Ex-WYŚCIGI:
a) BORDEAUX - PARIS: 60 punktów (w latach 1892-1914, ale w roku 1902 po 40 punktów dla zwycięzców każdego z konkurencyjnych wyścigów organizowanych przez redakcje "L'Auto" i "Velo"), 50 punktów (w latach 1919-1939), 45 punktów (w latach 1946-1954), 40 punktów (w latach 1956-1970), 35 punktów (w latach 1973-1985) oraz 30 punktów (w latach 1986-1988)
b) GRAND PRIX WOLBER: 60 punktów (w latach 1922-1925) oraz 50 punktów (w latach 1926-1931)
c) PARIS - BREST - PARIS: 50 punktów (w latach 1891, 1901, 1911 i 1921), 45 punktów (w roku 1931) oraz 40 punktów (w latach 1948 i 1951)
d) GRAND PRIX des NATIONS: 45 punktów (w latach 1932-1938), po 30 punktów (w latach 1941-1942 dla zwycięzców każdej z równorzędnych czasówek rozgrywanych w okupowanej przez hitlerowskie Niemcy strefie północnej oraz tzw. wolnej strefie południowej rządzonej przez reżim z Vichy), 45 punktów (w roku 1943), 40 punktów (w roku 1944), 45 punktów (w latach 1945-1955) oraz 40 punktów (w latach 1956-1989)
e) FINAŁ PUCHARU ŚWIATA: 35 punktów (w latach 1990-1993)
f) GRAND PRIX LIBERATION: 24 punkty dla zwycięskiego zespołu co oznacza po 3 punkty dla każdego z ośmiu kolarzy w roku 1989 oraz po 4 punkty dla każdego z sześciu kolarzy w latach 1990-1991.

III. Ranga-2 czyli wartość punktowa poszczególnych imprez w cyklu Pro Tour (od sezonu 2005):

1) WIELOETAPÓWKI:
a) TOUR de FRANCE: 100 punktów dla zwycięzcy
b) GIRO d'ITALIA i VUELTA a ESPANA: po 90 punktów

2) IGRZYSKA OLIMPIJSKIE (od 1996 roku) i MISTRZOSTWA ŚWIATA:
a) OLIMPIJSKI WYŚCIG: 75 punktów dla zwycięzcy
b) OLIMPIJSKA JAZDA INDYWIDUALNA NA CZAS: 60 punktów
c) MISTRZOWSKI WYŚCIG: 70 punktów
d) MISTRZOWSKA JAZDA INDYWIDUALNA NA CZAS: 55 punktów

3) KLASYKI i JEDNODNIÓWKI:
a) MILANO - SAN REMO, RONDE van VLAANDEREN, PARIS - ROUBAIX, LIEGE - BASTOGNE - LIEGE, PARIS - TOURS i GIRO di LOMBARDIA: po 50 punktów dla zwycięzcy
b) GENT - WEVELGEM, AMSTEL GOLD RACE, FLECHE WALLONNE i ZURI METZGETE: po 45 punktów
c) HEW CYCLASSICS HAMBURG, CLASICA SAN SEBASTIAN vel KLASIKA DONOSTIA i GRAND PRIX OUEST FRANCE: po 40 punktów

4) ETAPÓWKI:
a) TOUR de SUISSE: 45 punktów dla zwycięzcy
b) PARIS - NICE, TIRRENO - ADRIATICO, VUELTA al PAIS VASCO vel EUSKAL HERRIKO ITZULIA, TOUR de ROMANDIE, VOLTA a CATALUNYA i CRITERIUM du DAUPHINE LIBERE: po 40 punktów
c) TOUR du BENELUX, DEUTSCHLAND TOUR i TOUR DE POLOGNE: po 35 punktów

5) INNE:
*) GRAND PRIX EINDHOVEN: 24 punkty dla zwycięskiego zespołu do podziału między sześć osób.


Copyright © : DANIEL MARSZAŁEK
All text is available under the terms of the Creative Commons Attribution Share-Alike (CC-BY-SA)

POWRÓT